فصل ششم در ازالهء نجاست از بدن و لباس و تخليهء جوف از ارجاس و باطن از وسواس خناس است نجاستْ دورى از محضر انس و مهجورى از مقام قدس است ، و منافى با نماز است كه معراج وصول مؤمنين و مقرب ارواح متقين است . و آن پيش عامه ، قذارات معهوده است ؛ و پيش خاصه ، قذارات معنويّه است ؛ و پيش اهل معرفت و اصحاب قلوب ، همهء عالم است به جنبهء سوائيت كه مظهر شيطان رجس نجس است ؛ و در آداب خلوت وارد است : بِسْمِ اللَّه وَ بِاللَّه ، اعُوذُ بِاللَّه مِنَ الرّجْسِ النَّجِسِ الْخَبيثِ الْمُخْبِثِ الشَّيْطانِ الرَّجيم ؛ « 1 » و قال ، تعالى شأنه : وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ . « 2 » پس ، آنچه منافات دارد با محفل انس محبوب و مجلس قرب دوست ، از خود دور كن و خود را از آن مهجور . هجرت كن از رجس ظاهرى به تنظيف بدن و لباس و به تخليهء جوف از اذاى رجز شيطان ، كه فضول مدينهء فاضله است ؛ و از رجس باطنى ، كه مفسد مدينهء عظما و أم القرى است ، به تخليهء تامه و تصفيهء كامله ؛ و از اصل اصول و شجرهء ملعونهء خباثت ، به هجرت از انّيّت و انانيّت و ترك غير و غيريت ؛ و چون بدين مقام رسيدى ، از تصرف شيطان خبيث مخبث خارج شدى ، و از رجز و رجس هجرت كردى ، و لايق حضور درگاه جليل و مخلع شدن به خلعت خليل گرديدى ؛ و يك ركنِ هجرت و مسافرت إلى اللَّه و معراج وصولْ حاصل شده ، كه آن خروج از منزلگاه و بيت نفس است ؛ و باقى مانده ركن دوم ، كه در اصل نماز حاصل شود ، و آن حركت إلى اللَّه و وصول به باب اللَّه و فناى به فناء اللَّه است . قالَ تَعَالى : وَ مَنْ

--> ( 1 ) - « به نام خدا و به ( ذات مقدّس ) خدا ، پناه مىبرم به خدا از پليد ناپاك ، خبيث خباثت‌آور ، شيطان رانده شده ( از درگاه خدا ) . » وسائل الشّيعة ، ج 1 ، ص 217 ، « كتاب الطّهارة » ، « ابواب احكام الخلوة » ، باب 5 ، حديث 8 . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 9 . ( 2 ) - « و از پليدى دورى كن . » ( مدّثّر / 5 )